WIE WIL LUISTEREN, LUISTERT

Wanneer je de hedendaagse TV uitzendingen bekijkt, lijkt het wel alsof er alleen nog maar talentenjachten worden uitgezonden. Of het nu gaat om zingen, dansen, bakken, ontwerpen, kunstschaatsen of foto’s maken het is nomineren en wegstemmen dat de klok slaat. Alles, maar dan ook werkelijk alles lijkt een wedstrijd te zijn. Competitie, het uitschakelen van anderen is de nieuwe norm. Zo niet bij de Popschool. Gelukkig. Zij vierden vandaag hun vijfjarig bestaan. Vijf jaar lang een muziekschool runnen en succesvol zijn. Dat is een knappe prestatie.

Niet weggestemd

Ze zingt een liedje waanvan je kunt twijfelen of haar ouders al geboren waren toen het uitkwam. Half jaren zestig of zoiets. De meeste mensen keken naar zwart-wit TV en er waren geen BN-ers die van duikplanken sprongen. Ze wordt vandaag niet genomineerd en al helemaal niet weggestemd. Ze zingt. Alleen met haar gitaar op een podiumpje in de gangen van ‘De Binding’. Wie wil luisteren, luistert, wie niet, loopt door.

Ineens, halverwege, stopt ze. “Ik weet niet meer waar ik ben. Ik moet even overnieuw beginnen”, zegt ze. En ze begint opnieuw. Alsof er niets aan de hand is. En dat is ook zo. Er is niets aan de hand. Als je even niet meer weet waar je bent, begin je gewoon opnieuw. Wie wilde luisteren, luisterde, wie niet liep door. En het meisje zong en werd niet weggestemd.

Samen met haar docent zit ze – een andere leerling – op het podium. Ze is net moeizaam – vanwege de gitaar in haar hand – en toch lenig op een veel te hoge kruk geklommen. Hoe oud zal ze zijn? Jaar of tien, elf mischien? Ennn…, een, twee, drie, vier… Tong uit haar mond. Hij speelt mee, zachtjes. Werpt haar zijn je-kan-het-blik toe. Haar ogen gericht op zijn handen die soepele gitaargrepen grijpen. Noten worden akkoorden en akkoorden worden maten. Tot het slotakkoord. Dan kijkt ze uiteindelijk ook naar hem, stralend. Ze hoeft niets te zeggen.

Muziek maken gaat bij Your Song niet om de hoogste noot, het gaat om de juiste snaar. Op een dag als vandaag mag je dat liefde noemen. De liefde voor muziek. Hoe dan ook bij de popschool weten ze heel goed hoe je muziek maakt. Niet met je sax, je bas, je drum of piano, maar met je hart en je ziel… Dàt is hoe je muziek maakt!

Na een fantastisch festival rest je slechts één vraag; …Mag ik ook meedoen?

“Ik weet niet meer waar ik ben”

Colofon

Fotografie:

Tekst:

Dank aan pin12.nl voor het sponsoren van deze fotoreportage:

banner Pin 12 webdevelopment SEO security

Alle foto's op deze website zijn auteursrechtelijk beschermd. Gebruik uitsluitend onder voorwaarden.

[ngg_images source=”galleries” container_ids=”189″ display_type=”photocrati-nextgen_basic_thumbnails” override_thumbnail_settings=”0″ thumbnail_width=”240″ thumbnail_height=”160″ thumbnail_crop=”1″ images_per_page=”12″ number_of_columns=”0″ ajax_pagination=”0″ show_all_in_lightbox=”0″ use_imagebrowser_effect=”0″ show_slideshow_link=”0″ slideshow_link_text=”[Show slideshow]” order_by=”sortorder” order_direction=”ASC” returns=”included” maximum_entity_count=”500″]