CREATIEF MET PLASTIC

“Nee!”, snibt ze tegen haar klasgenoot, “Deze zijn voor de mensen.” Bedremmeld zet hij het bekertje frisdrank terug op de klaptafel. Plastic Fantastic, een project van het PCC aan de Vondelstraat, beleefde gisterenmiddag zijn apotheose in de vorm van een tentoonstelling in park De Oosterhout. Dus komen er mensen. ‘Mensen’ als in de zin van exemplaren van onze soort die geen les hebben in de brugklas van het PCC. Voor hen zijn de cola, ice-tea, blokjes kaas, borrelnootjes, wortels, komkommer in schijfjes, snoep tomaatjes en de halve kuub chips bedoeld. Niet voor hèm! Dus….

Plastic Fantastic is een project dat het idee ‘recycling’ onder de aandacht van jonge mensen probeert te brengen. Wat kun je doen met plastic dat gebruikt is? Vandaag het resultaat en dat mag er wezen.

Zevenhonderd plastic lepeltjes

Er zitten ruim 700 lepeltjes in haar jurk verwerkt. “We zijn begonnen met 500,” vertelt ze, “maar dat was niet genoeg.” Het was geen makkelijk project, zo was er in het begin een tekort aan paspoppen en dus konden ze niet echt lekker aan de slag. Maar ze hebben het gecheft en pronken er nu bescheiden op los. Terecht, want de jurk mag er wezen. “Met gewone lijm bleven de lepels niet goed zitten”, babbelt ze gezellig door, “toen hebben we de sterkere lijm uit het lijmpistool gebruikt. Dat lukte wel.” En inderdaad, sommige lepels vertonen sporen van sterke lijm. Ze zijn een beetje gesmolten. “Is niet erg, eigenlijk juist wel leuk.” beaamt ze.

Onder de tafel met het snaaigoed een halve meter pizzadozen. Leeg. De voormalige inhoud hebben de dames en heren al burgemeester gemaakt. Met speels gemak. Logisch, vanwege het groeien. Brugklassers hebben daartoe een nogal sterke neiging. Niet te stoppen eigenlijk. En die groei is niet alleen fysiek. Niet alleen (voorlopig) te lange armen en benen, maar ook in het koppie. Juist daar. Het leren over recyclen is belangrijk. Om dat goed tussen de oren te krijgen is tijd nodig. Denk maar aan de inburgering van de glasbak. Zo’n 35 jaar geleden geïntroduceerd.

En nu dus plastic. Ook dat gooien we niet langer in de oceaan als ingrediënten voor de ‘plastic soup’. We moeten anders gaan denken. Allemaal. Ook deze pizza etende slungels. Giechelend frunnikend aan elkaar geklit. Af en toe laat er een boer, gevolgd door lach salvo’s en een afkeurende ‘doe-normaal-duw’. Het geharrewar mag het dan misschien wat maskeren, maar het is onvermijdelijk; deze brugklassers zijn een stukje van de toekomst. Een toekomst waarin zij zelf de verantwoordelijkheid dragen voor hun leefomgeving. Een toekomst waarin recycling steeds belangrijker wordt en zij bij een te luidruchtige ontluchting zelf retorisch zullen vragen; “Hé, doe je dat thuis ook?!”

“Hé, doe je dat thuis ook?!”

Colofon

Fotografie:

Tekst:

Organisatie:

Dank aan pin12.nl voor het sponsoren van deze fotoreportage:

Alle foto's op deze website zijn auteursrechtelijk beschermd. Gebruik uitsluitend onder voorwaarden.