PRATEN EN BREIEN

Nel is 81 jaar. Ze wil 100 worden. Samen met anderen helpt ze bij het maken van de kostuums voor Kaeskoppenstad. Haar vaste maatje Ellen is er vandaag niet. Jammer. Haar stoel is leeg. Samen worden ze door de andere dames ‘de Muppets’ genoemd. Naar de twee voortdurend commentaar leverende oude mannetjes van Jim Henson. Nel en Ellen, die zo’n 10 jaar jonger is, als vrouwelijke varianten van Statler en Waldorf. Vanwege hoe ze samen aan een stuk door kletsen. Spottend, vrolijk mopperend en grappend. Gelukkig is het niets dan goeds.

Naast Nel en Ellen zit Salman. De enige man in het koppel. Een kleermaker, gevlucht uit Afghanistan. Hij draagt speciaal voor de foto een prachtig colbert. Vast zelf gemaakt. Hij helpt mee en wil zo zijn Nederlands wat verder ontwikkelen…. Pardon?! Je Nederlands ontwikkelen bij een Alkmaars naaiclubje compleet met een authentiek West-Friese tongval, naast twee dames van zekere leeftijd die in elkanders aanwezigheid grote gelijkenis vertonen met twee wereldberoemde tv-poppen, terwijl je kostuums maakt voor een historisch evenement dat luistert naar de naam Kaeskoppenstad. Dit bedenk je toch niet?! Salman wel. Hij komt graag en repareert en passant een naaimachine die in de auto is omgevallen.

Omdat-er-iemand-jarig-was-cake

De taal van gastvrijheid, dankbaarheid en warmte is universeel. Daarin verstaan de dames en heer zich moeiteloos. Met koffie, uit stenen mokken (ze willen geen plastic bekertjes verspillen) en ‘omdat-er-iemand-jarig-was-cake’ in twee smaken. Vanille en chocolade. Het is bijzonder om te zien hoe zich mooie dingen kunnen afspelen in het betonnen en industriële souterrain van een oude telefooncentrale.

Bij vertrek word je hartelijk uitgezwaaid in een ‘pas-goed-op-jezelf-jongen-sfeer’. Je krijgt nog net geen kneepje in je wang of een appel mee voor onderweg. En dan realiseer je je de waarde van hetgeen je hebt mogen zien. De waarde van naaimachines, dames, stoffen, garen en scharen, cake in twee smaken en een kleermaker die hopelijk nooit meer hoeft te vluchten. Het staat gedrukt op hun koffiemokken. Op hun koffiemokken…. Bijna onzichtbaar en verborgen in de achteloosheid van het volle zicht. Het staart je aan, probeert je blik te vangen om je iets te zeggen. Een simpele, in sierlijke letters geschreven, pretentieloze tekst.

Hoe de tekst luidt? Zij zullen het wel weten. En zo niet, dan volgende week wel. Om 10.00 uur als ze weer aan de slag gaan in het souterrain. Voor Kaeskoppenstad, voor elkaar en voor zichzelf. Te beginnen met het volgieten van de stenen mokken. Dan zullen ze het lezen en zeggen (terwijl ze niet weten hoe ze de uitdrukking aan Salman moeten uitleggen); “Het is een waarheid als een koe.”

En zo is het. Zelfs als je 100 wordt…

Colofon

Fotografie:

Tekst:

Organisatie:

Dank aan pin12.nl voor het sponsoren van deze fotoreportage:

banner Pin 12 webdevelopment SEO security

Alle foto's op deze website zijn auteursrechtelijk beschermd. Gebruik uitsluitend onder voorwaarden.