VOL VERMOGEN

Rood-wit geblokt lint markeert de afmetingen van het podium. Vastgetaped op het grijze beton. Vandaag moet iedereen binnen de lijntjes zingen. Dansen en acteren overigens ook. Een begrenzing die houvast en mogelijkheden biedt. Zaken worden vandaag voor het eerst samengebracht. Jesus Christ Superstar beschikt vandaag voor het eerst over haar volle vermogen. Dat belooft wat…

Stemmen worden opgewarmd, harten onder riemen gestoken en de beginselen van succes herhaald. Zingen vanuit het vertrouwen in elkaar en je eigen kracht. Een performance vanuit bezieling en overgave. Dan, alleen dan ontstaat de magie.
De dirigent gebaart. Het woord is aan de gitaren. Moeiteloos slingert de band de overture de ruimte in. Alle belangrijke thema’s even netjes op een rijtje. Het speelvlak komt gretig tot leven. Ze zijn begonnen.

Scherp blijven

Ze loopt naar buiten. Een dame. (Daar heeft het koor er veel van.) Net na elf uur. Een wit opklapstoeltje onder haar arm. “Ik ben pas net bij het koor”, vertelt ze. “Ik vind het geweldig. Niet alles zit er al even goed in, maar het is fantastisch”. Twee uur lang zingen straalt van haar af. Alsof de zon zijn eclips van vrijdagochtend nog even probeert recht te breien. Ze heeft er zo’n zin in. Het werkt aanstekelijk.

“Ik sta hier echt voor niets”, moppert hij, wetend wat hij doet. “Niemand kijkt naar mij, ik krijg met niemand contact.” Hij, de dirigent, laat een functionele stilte vallen. Nu zijn alle ogen op hem gericht. Dat was precies het idee. Band, solisten, koor, ensemble, allemaal moeten ze contact houden met elkaar. “Niet gaan kloten op je eigen eilandje”, zou de verpleeghuiskok uit de Randstad reclame roepen. “Communiceren, anders krijgen we nooit een ster.” Bij een rock-opera is het niet anders. Hij lacht alweer, Jerry, “Daar repeteren we voor mensen!”, grapt hij. Hij werpt een olijke blik de zaal in en tikt glimmend af. Iedereen weer scherp.

Nadat ze het plastic stoeltje heeft overgepakt met links, komt haar rechter jaszak rinkelend tot leven. Autosleutels. Ze buigt af, een straat in. Op het blauwe bordje een burgemeestersnaam in witte letters. Ze heeft een geweldige avond gehad. Genoten. Ge-wel-dig ge-no-ten. Iets dat de 5000 bezoekers nog te wachten staat. Genieten in de Grote Sint LaurensKerk. Van Jesus Christ Superstar. Zeker en vast!

“Ik vind het geweldig. Niet alles zit er al even goed in, maar het is fantastisch”

Colofon

Fotografie:

Tekst:

Locatie:

Dank aan pin12.nl voor het sponsoren van deze fotoreportage:

banner Pin 12 webdevelopment SEO security

Alle foto's op deze website zijn auteursrechtelijk beschermd. Gebruik uitsluitend onder voorwaarden.