RUWE BONKEN, TAAIE WIJVEN

Niveau 01 Medisch Centrum Alkmaar. De gang is half verduisterd, onbewogen en stil. Het contrast met de naast gelegen Aletta Jacobs zaal is schril. Hier geen serene rust, hier kookt het.

Ruig volk staat tot de knieën in de bagger. Zuigende rug-brekende klei ploft schep voor schep in kruiwagens die kreunend in beweging komen. Hier wordt een kanaal gegraven. Een breed kanaal. Vandaar die vlotbruggen. Een keihard bestaan van noeste arbeid, verzopen loon, knokpartijen, machtsmisbruik, protesten, putbazen en slachtoffers. Een wereld vol ruwe bonken en taaie wijven. En dat dus in de Aletta Jacobs zaal…

Tweehonderd jaar geleden

Zo’n tweehonderd jaar geleden ging de schop in de grond en straks van 11 t/m 15 november stroomt ‘Het Kanaal’ dwars door de Grote Sint LaurensKerk. En stromen zal het. Kolkend, schuimend en verpletterend. Reken daar maar op.

Tijdens de repetities van Musical Het Kanaal wordt alles gegeven. Zang, dans, dialoog, niemand houdt in. Plots strompelt een van de spelers weg. Bijna onopgemerkt. Een blessure. Dat doet pijn. Even te veel van het goede. Het geeft aan hoe ze er in staan, de spelers. Langzaam maar zeker stroom het stuk hen door de aderen. Brengen zij onze weerbarstige voorvaderen opnieuw tot leven. Mouwen worden opgestroopt, grimassen getrokken en trots blinkt. Ja, trots. Niet de naast-je-schoenen-, maar het hier-ben-ik-soort. Kin omhoog en een blik van ‘had je wat?!’

“Had je wat?!”

Colofon

Fotografie:

Tekst:

Dank aan pin12.nl voor het sponsoren van deze fotoreportage:

banner Pin 12 webdevelopment SEO security

Alle foto's op deze website zijn auteursrechtelijk beschermd. Gebruik uitsluitend onder voorwaarden.