FILMEN IS EEN KUNST

Onderuitgezakt zit hij tegen een muur. De filmcamera steunt tussen zijn benen op de grond. Frits De Beer is bekaf, gesloopt. Zeven uur film maken achter z’n kiezen. Non-stop, samen met een klein solide team. Zijn knieën hebben het verzet tegen het harde beton uren geleden al opgegeven, pijnlijk en beurs zijn ze, zijn kleding stoffig en vuil. De Gasfabriek is een inspirerende en tegelijk onverbiddelijke locatie. Gebroken glas, gehavende muren, geblakerde plafonds, ontdaan van welke nutsvoorziening dan ook.

Frits is een van Alkmaars creatieve geesten. Fotograaf, filmmaker, kunstenaar, levensgenieter en parttime terras-filosoof. Maar bovenal verstaat hij de kunst mensen in zichzelf te laten geloven. Zo ook tijdens het draaien van zijn nieuwe korte dogma film. Een format dat de nodige beperkingen met zich meebrengt. De Gasfabriek is hiervoor een uitgelezen locatie.

Pijnlijk beton

Geconcentreerd, altijd empathisch en nooit gehaast voert hij regie en denkt vooruit. Vier stappen, minimaal. De set begint en eindigt bij Frits. Shot voor shot, scene voor scene verzamelt hij zijn materiaal. Stimuleert, stuurt en geniet wanneer het lukt. “Yes! Wauw! Dat is mooi.”

Na uren gewerkt te hebben, is de pijp leeg, dat verbaast niemand en dus zit hij tegen de muur. Stram en doet geen moeite dit te verbloemen. Statieven worden opgeruimd, make-up verwijderd, sigaretten gerookt onder een aangenaam warme zon. Gezamenlijk bekijkt men wat beelden. Tevreden. De contouren van hoe het worden zal schemeren door de nu nog ruwe footage. Gemaakt in een ooit afgedankte gasfabriek door een Alkmaarse filmmaker. Gewoon met z’n knieën op het pijnlijke beton.

Colofon

Fotografie:

Tekst:

Organisatie:

Social Media:

Dank aan pin12.nl voor het sponsoren van deze fotoreportage:

Alle foto's op deze website zijn auteursrechtelijk beschermd. Gebruik uitsluitend onder voorwaarden.