MIJN DOCHTER MAAKT EEN TEKENING

Hun etuis zijn volgeplakt met paardenplaatjes. Of ze ‘BFF’ (Best Friends Forever) zijn? Zeker! Ze zijn de beste vriendinnen, Isabel en Famke. 11 en 10 jaar. Twee meisjes uit groep 7 van de Nicolaas Beets School. En dit is hun verhaal…..

Fotograferend in en om een oud industrieel pand lopen we Chantal tegen het lijf. Wat we aan het doen zijn? Ze luistert naar het verhaal achter Oog op Alkmaar. Het in beeld brengen van mooie verhalen. Klein nieuws, dat wat mensen beweegt. Luisteren tussen de regels. Kijken, de tijd nemen. Het verhaal vastleggen. Niet omdat het wereldnieuws is, maar omdat het de moeite waard is.

“Mijn dochter maakt een tekening”, vertelt Chantal, “is dat een leuk onderwerp voor Oog op Alkmaar? Samen met een vriendinnetje. Ze zijn er nu bijna drie jaar mee bezig.” Een paar weken later staan we op het schoolplein. Klaar om naar binnen te gaan. Laat maar eens zien die tekening!

Het begon met een tekening van een huis

In de klas worden eieren versierd. Het is de woensdag voor Pasen. Isabel wijst op een opgerold stuk papier. “We zijn in groep 5 begonnen.” Het zijn A4-tjes. Aan elkaar gemaakt met plakband. De bovenkant van de rol is gekreukeld. “Hij is een keer nat geworden, in de fietstas van mijn moeder”, klinkt het met een licht verwijtende ondertoon. “We werken er bijna elke dag aan, als het mag van de juf en soms na school”

Het is begonnen met de tekening van een huis. Een tekening die ze samen maakten. Niet naar tevredenheid overigens. Te klein. Hij moest groter en dus gingen ze in de weer met papier en plakband. Dat is nu bijna drie jaar geleden. Na het huis kwam er een schuur voor de paarden. Want paarden…..?! Ondertussen zijn de dames in de jungle beland. Hier staan flamingo’s. Fijntjes benadrukken de meisjes dat ze echte veren hebben.

De samenwerking tussen Isabel en Famke is bijzonder. Ga maar na. Drie jaar lang dagelijks samen tekenen, elkanders werk bekritiseren en aanpassen (dat doen ze gewoon, in elkaars tekening werken), samen nieuwe onderwerpen verzinnen en uitwerken en dat terwijl je letterlijk bij elkaar op de lip zit…. Mochten de beide dames ooit gevraagd worden of ze goed kunnen samenwerken – en wie krijgt die vraagt niet ergens in z’n leven – dan zou een bevestigend antwoord een understatement zijn.

Terwijl de foto’s gemaakt worden, gaan de dames aan de slag. Even voor de foto, zo gaat dat soms. Al gauw zijn ze de camera vergeten. En dan gebeurt het. Twee meisjes die verdwijnen in hun eigen wereld. Een wereld waarin droomhuizen, vogels en dieren, bomen, planten, bloemen, speeltuinen, zeilschepen, jungles, flamingo’s en oneindig veel details moeiteloos in elkaar overgaan. Ze praten zachtjes tegen elkaar. Meiden-dingen. En giechelen. Dat is ook belangrijk. En terwijl de potloden over het papier bewegen breidt hun universum uit. Een universum van 18 meter lang, tot leven gewekt door Isabel, Famke, toewijding, doorzettingsvermogen, samenwerking en kleurpotloden. Kleurpotloden uit etuis. Etuis met paardenplaatjes….

“We zijn in groep 5 begonnen.”

Colofon

Fotografie:

Tekst:

Organisatie:

Isabel en Femke

Dank aan pin12.nl voor het sponsoren van deze fotoreportage:

Alle foto's op deze website zijn auteursrechtelijk beschermd. Gebruik uitsluitend onder voorwaarden.